ایران یکسره گریست

۱۳ دی، ساعت ۱:۲۰ بامداد
زمانیکه که هیچگاه فراموش نخواهد شد
قاسم سلیمانی رفت
تاریخ متوقف شد
عرش آغوش گشود
عاشقانه به سوی معبود پر کشید
چه پرکشیدنی، چه زیبا، چه باشکوه
پرده افتاد، نادیدنی دیدنی شد
عقل شرمنده عشق
عشق سرافکنده در برابر او
بر برگ گل به خون شقایق نوشته‌اند
کان کس که پخته شد می چون ارغوان گرفت
يا أيتها النفس المطمئنة ارجعي إلى ربك
راضية مرضية
فادخلي في عبادي وادخلي جنتي
و ما در غم هجرانش سوختیم
و چه سوختنی
بغض ها در‌گلو، چشم ها پر آب
همه جا سیاهپوش
ایران یکسره گریست
و سیلی به راه افتاد
سینه ها لبریز از کینه و خشم
همه همقسم برای یک انتقام بزرگ
انتقامی سخت و کوبنده
و قطع دابر القوم الذين ظلموا
تا … يشف صدور قوم مؤمنين
سلیمانی و ما ادراک ما سلیمانی
و قلم های عاجز از توصیف او
یک دنیا شعور، یک دنیا وفاداری، یک دنیا عشق
فرزند برومند خمینی
جلوه ای تابناک از حقیقت انقلاب
و رمز عاقبت بخیری

رضا غلامی
۱۲ دی ۹۹

http://gholami.sccsr.ac.ir/?p=2466